بازدارندههای نقاط کنترل ایمنی
سیستم ایمنی خود دارای «ترمزی» است که از فعالسازی بیش از حد جلوگیری میکند. برخی تومورها از این سازوکار برای فرار از حمله ایمنی بهره میبرند. بازدارندههای نقاط کنترل این پیامهای بازدارنده را مسدود میکنند تا سیستم ایمنی دوباره سلولهای تومور را شناسایی و به آنها حمله کند. این دسته در حال حاضر مستندترین شواهد بالینی را در میان انواع ایمونوتراپی دارد.